Antoni Janusz

Antoni Janusz urodził się 30 stycznia 1902 roku w Lesznie. Od 1907 roku mieszkał w Jarocinie, a naukę kontynuował w Poznaniu, gdzie ukończył gimnazjum i Oficerską Szkołę Aeronautyczną. W 1919 roku został podporucznikiem i służył w Batalionie Aeronautycznym 1 Dywizji Strzelców Wielkopolskich. Uczestniczył w wojnie polsko-bolszewickiej, prowadził rozpoznanie lotnicze i dowodził kompanią podczas Bitwy Warszawskiej. W okresie międzywojennym służył jako oficer pilot, między innymi w 1 batalionie balonowym w Toruniu.

Janusz działał również w sporcie balonowym. Od 1932 do 1938 roku reprezentował Polskę w zawodach o Puchar Gordona Bennetta, który zdobył w 1938 roku. Po wybuchu II wojny światowej przedostał się przez Rumunię i Francję do Szkocji, gdzie służył w personelu naziemnym 301 dywizjonu bombowego. Po wojnie pozostał w Królewskich Siłach Powietrznych, szkoląc lotników. W 1949 roku osiedlił się na stałe w Londynie. Zmarł tam 28 sierpnia 2000 roku, a jego prochy pochowano w rodzinnym grobie w Jarocinie.

Na podstawie artykułu „Antoni Janusz (lotnik)” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.