Benjamin Ursinus

Benjamin Ursinus von Bär był duchownym kalwińskim i teologiem. Urodził się w 1646 roku w Lesznie, gdzie jego ojciec pełnił funkcje konrektora i konseniora w zborze braci polskich. Pochodził ze śląskiej rodziny protestanckich pastorów wywodzącej się z mieszczaństwa Świdnicy. Wychowywał się w Gdańsku, uczęszczał do szkoły parafialnej św. Piotra i Gimnazjum Akademickiego, a teologię studiował na uniwersytecie w Heidelbergu.

W 1667 roku został ordynowany w Kolonii, a w 1670 roku objął stanowisko nadwornego kaznodziei w Berlinie. Elektor Fryderyk III Hohenzollern wyznaczył go do przeprowadzenia ceremonii koronacyjnej w Królewcu, a następnie mianował naczelnym kaznodzieją nadwornym i biskupem. W 1701 roku Ursinus wspólnie z Bernhardem von Sandenem dokonał namaszczenia Fryderyka I Pruskiego. Uczestniczył w pracach nad unią Kościołów ewangelickich w Prusach i Brandenburgii, a w 1713 roku ochrzcił księcia Fryderyka. W 1703 roku został nobilitowany. Zmarł w 1720 roku w Berlinie.

Na podstawie artykułu „Benjamin Ursinus” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.