Chaim Auerbach

Chaim Izaak Auerbach, używający także nazwisk Urbach i Orbach, urodził się w 1755 roku w Lesznie, a zmarł w 1840 roku w Łęczycy. Był rabinem Łęczycy w latach 1818-1840 oraz pisarzem religijnym. Przyjaźnił się z rabinem Akiwą Egerem z Poznania i rabinem Solomonem Posnerem z Warszawy. Jest autorem dzieła „Dibre Mishpa” („Słów Sądu”), wydanego w Krotoszynie w 1835 roku.

Auerbach został pochowany w ohelu na cmentarzu żydowskim w Łęczycy, gdzie spoczęło także wielu innych rabinów z jego rodu. Cmentarz został zniszczony przez Niemców podczas II wojny światowej. Auerbach był ojcem rabina Izaaka Chaima Auerbacha, rabina w Dobrej koło Kalisza i w Płocku, oraz teściem rabina Malbima. Po jego śmierci rabinem Łęczycy został jego syn Izzak Itzik Auerbach. W kolejnych latach funkcję tę pełnili także potomkowie Chaima Auerbacha.

Na podstawie artykułu „Chaim Auerbach” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.