Jan Piotr Opaliński

Jan Piotr Opaliński z Bnina herbu Łodzia (1601-1665) urodził się w Lesznie. Pełnił urząd podkomorzego kaliskiego w latach 1628-1650, podstolego koronnego od 1638 roku, stolnika koronnego od 1645 roku i podczaszego koronnego od 1651 roku. W 1653 roku był wojewodą podlaskim, a w latach 1661-1665 wojewodą kaliskim. Sprawował także urząd starosty w Kaliszu, Śremie, Odolanowie, Łosicach i Koninie.

Był posłem na sejmy w 1631, 1642, 1650 i 1652 roku. W 1648 roku należał do konfederacji generalnej. Brał udział w walkach z Turkami, Szwedami i Kozakami oraz w bitwie pod Chocimiem. Służył w korpusie Stefana Czarnieckiego i uczestniczył z nim w kampanii szlezwicko-duńskiej w 1657 roku.

W 1624 roku poślubił Katarzynę Leszczyńską, córkę Wacława Leszczyńskiego, kanclerza wielkiego koronnego. Mieli pięcioro dzieci: Annę, Jana, Kazimierza Jana, Piotra i Mariannę. Jan i Piotr zostali wojewodami, a Kazimierz Jan biskupem chełmińskim.

Na podstawie artykułu „Jan Piotr Opaliński” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.