Karol Diehl

Karol Gottfried Diehl urodził się w 1765 roku w Lesznie, w mieszczańskiej rodzinie kupieckiej. Po studiach we Viadrinie został ordynowany na pastora parafii ewangelicko-reformowanej w Poznaniu. W 1790 roku wybrano go na pastora w Warszawie, gdzie pełnił tę funkcję do końca życia. Wykładał w Liceum Warszawskim i opowiadał się za teologią racjonalną, odrzucając dogmatyzm i pietyzm.

W 1810 roku został seniorem generalnym Księstwa Warszawskiego, a później także Jednoty Małopolskiej w Galicji. Działał na rzecz zjednoczenia protestantów. W 1828 roku utworzono wspólny konsystorz dla Kościołów reformowanego i augsburskiego, któremu Diehl przewodniczył. Był członkiem Izby i Dyrekcji Edukacyjnej Księstwa Warszawskiego, deputowanym i członkiem Komisji Prawodawstwa Cywilnego. Współpracował ze Stanisławem Staszicem, należał do Towarzystwa Dobroczynności i Towarzystwa Przyjaciół Nauk. W 1823 roku został nobilitowany. Zmarł w 1831 roku w Poznaniu i został pochowany na cmentarzu ewangelicko-reformowanym w Orzeszkowie.

Na podstawie artykułu „Karol Bogumił Diehl” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.