Michał Kaczmarkowski
Filolog, pracownik naukowy
- Urodzony
- 24 września 1934, Leszno
- Zmarł
- 26 marca 2003, Lublin
- Zawody
- filolog, pracownik naukowy
Michał Kaczmarkowski (24 września 1934 w Lesznie - 26 marca 2003 w Lublinie) był polskim językoznawcą, filologiem i pracownikiem naukowym. Na przełomie lat 50. i 60. studiował na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim. Uzyskał magisterium z teologii dogmatycznej w 1961 roku oraz z filologii klasycznej w 1962 roku. Doktorat obronił w 1971 roku na Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza w Poznaniu.
Pracował dydaktycznie na KUL, gdzie przeszedł drogę od asystenta do profesora i kierował Katedrą Językoznawstwa Ogólnego. W 1984 roku uzyskał habilitację na podstawie rozprawy „Nominalne grupy syntaktyczne łaciny okresu klasycznego”, a w 1992 roku stanowisko profesora nadzwyczajnego. Zajmował się filologią łacińską, w tym łaciną wczesnochrześcijańską, oraz językiem niderlandzkim. W 1977 roku wraz z Eugeniuszem Wiśniowskim założył Ośrodek Kultury Niderlandzkiej. W latach 1987-1989 pełnił funkcję prodziekana Wydziału Nauk Humanistycznych. W 2001 roku, przechodząc na emeryturę, otrzymał Medal za zasługi dla Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego.
Na podstawie artykułu „Michał Kaczmarkowski” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.