Stanisław Karwowski

Stanisław Karwowski herbu Pniejnia, polski historyk, filolog, filozof i geograf, urodził się 25 lutego 1848 roku w Lesznie. Był synem Adama Karwowskiego, nauczyciela matematyki i języka polskiego. Ukończył gimnazjum w Lesznie, a następnie studiował na uniwersytetach we Wrocławiu i Berlinie. W 1870 roku uzyskał w Halle doktorat z filozofii. Pracował jako profesor gimnazjalny w Ostrowie, Żaganiu i Głubczycach. Występował przeciw germanizacji, a w 1874 roku został przymusowo przeniesiony do Żagania po odmowie nauczania po niemiecku.

Karwowski badał dzieje Wielkopolski i Śląska oraz genealogię rodzin szlacheckich. Był członkiem Towarzystwa Literacko-Słowiańskiego i przewodniczył Wydziałowi Historyczno-Literackiemu Towarzystwa Przyjaciół Nauk. W 1907 roku zamieszkał w Poznaniu, gdzie pełnił między innymi funkcję wiceprezesa PTPN. Opublikował trzytomową „Historię Wielkiego Księstwa Poznańskiego” oraz prace o Gnieźnie, Lesznie, Jarocinie i Lwówku. Zmarł w 1917 roku w Berlinie. Jego imię nosi ulica w Lesznie.

Na podstawie artykułu „Stanisław Karwowski (1848–1917)” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.