Wacław Leszczyński

Wacław Leszczyński herbu Wieniawa urodził się w 1576 roku w Lesznie, a zmarł 17 maja 1628 roku w Poznaniu. Był synem Rafała Leszczyńskiego, wojewody brzeskokujawskiego, i Anny Korzbokówny. W 1599 roku, jako deputat na Trybunał Główny Koronny w Piotrkowie, podpisał konfederację wileńską. W 1601 roku przeszedł na katolicyzm. Jego żona Anna z Rozdrażewskich pozostała kalwinistką.

W 1611 roku Leszczyński był posłem na sejm z województw kaliskiego i poznańskiego, a także komisarzem sejmowym do sprawy uspokojenia nawigacji na Warcie. Od 1616 roku pełnił urząd kasztelana kaliskiego, od 1618 wojewody kaliskiego, a od 1620 podkanclerzego koronnego. W 1625 roku został kanclerzem wielkim koronnym, a w 1628 starostą generalnym Wielkopolski. Był również starostą wareckim. Z Anną miał ośmioro dzieci. Wśród nich Andrzej Leszczyński został prymasem Polski, a Jan Leszczyński biskupem kijowskim.

Na podstawie artykułu „Wacław Leszczyński (kanclerz wielki koronny)” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.